Op 29 augustus 2007 is Heksenmama gestorven aan de gevolgen van kanker.

 

Hoe de laatste dag van haar leven is verlopen kun je hier lezen (hier kun je ook eventuele reacties kwijt).  

Haar ziektebed is te lezen in deze logs.  

 

Sharkbyte  

Vandaag ben ik 10 jaar heksenmama

 

Op het moment   dat ik   dit typ mocht ik 10 jaar geleden   gaan beginnen met persen omdat mijn oudste dochter in aantocht was..

 

Het begon allemaal precies op de uitgerekende datum om 3 uur in de nacht...

ik werd wakker van harde buiken die bleven komen..

 

Dit zou wel eens   serieus   kunnen zijn dus ik   ging maar in mn bedje tv kijken..

 

Buiten was het noodweer,het stormde heel erg hard..

Ik woonde nog thuis en twijfelde of ik mijn moeder wakker moest maken,dat deed ik dus pas om 5 uur toen de pijn erger was en er ook drukgevoel was ontstaan..

 

Mn   moeder wilde meteen       het ziekenhuis bellen,maar ik wilde eerst mn bed op klossen   hebben..

Dus mijn broer,die ook nog thuis woonde, wakker gemaakt   die dat klusje even     opknapte.

Om half 6 werd het allemaal erg hevig   en     besloot ik toch maar het ziekenhuis te bellen..

Ik mocht meteen komen..

 

Mijn broer had geen zin om te rijden dus toen   hebben we maar een taxi gebeld .

 

Om 6   uur was ik in het ziekenhuis,het Sopia   kinderziekenhuis,en   werd   er gekeken hoever de ontsluiting was..

 

6 cm   al,dat ging   lekker...

Ik   kreeg van de verpleegkundige een klysma om mijn darmen leeg te maken(terwijl ik heel de   nacht al op het toilet had gezeten) en ik kan   jullie vertellen,dat is met heftige weeen geen pretje

OOK   MOEST ik onder de douche terwijl ik liever   was blijven zitten in die lekkere grote stoel   die daar in de verloskamer stond..

 

Maarja,ik was erg jong en durfde niet tegen te spreken..

Ik had een co assistente aan mijn   bed en een leerlingverloskundige,die laatste bleef   steeds bij me.

Toen ik   rond een uur of 8 zei dat ik persdrang had geloofde ze me niet..

 

Na aandringen ging ze iemand halen en inderdaad,het was zover...

 

Volledige ontsluiting..

 

Ik moest gaan persen ..

 

En   ik , jong als ik was,vond dat   doodeng..

 

Het deed   pijn en iedere keer moest ik huilen,deartse   en verpleegkundige lachten me uit....

 

Tussendoor keek ik   of mijn haar nog goed zat   in een grote spiegel tegenover mijn bed..

 

Waar je   allemaal niet aan denkt tijdens een bevalling...

Om 10 voor 9,na 50 minuten persen werd   mijn dochter geboren..

 

Op het moment van geboorte was de storm omgeslagen in een   mooie blauwe lucht met een   stralend zonnetje..

 

Ik keek mijn dochter aan en voelde dat er iets niet goed was..

" ze is toch geen mongool?' vroeg ik?

 

Maar dat was niet zo..

 

Achteraf zou blijken dat   mijn gevoel toch juist was,geen downsyndroom maar WEL een   aan autisme verwante stoornis..........

Oma mocht   de navelstreng   doorknippen en   ik werd gehecht..

 

Daarna douchen,beschuit met muisjes eten en naar huis..

 

Weer met de taxi..

 

Zelfde chauffeur die dacht wat we weer naar huis gestuurd waren,verbazing alom dat we dit keer met een baby   instapten....  

 

En nu is dat alweer 10 jaar geleden,ben ik 10 jaar mama en woont ze 5 jaren alweer   niet meer bij mij..

 

Door onder andere     haar stoornis..

 

Maar dit jaar is het jaar dat daar verandering in   gaat komen.

Dit jaar is het jaar dat ze   herenigd wordt met   haar ouders en andere broertjes en zusjes  

Heksenmama hoop   wat   betreft de   heksenkiddies dat   dit nog lang wegblijft,maar   al de puppiekindjes zijn uitgevlogen..

 

Weken lang   heb ik de beestjes verzorgd voor een stichting die Spaanse   honden naar Nederland haalt..

 

Wekenlang heb ik alles alleen moeten   doen..

 

Met moeite kreeg ik geld   om   de onkosten te vergoeden..

 

En opeens   trokken ze aan de bel,de puppies moesten ter adoptie worden aangeboden

Zo geschiedde,ze kwamen op de site en   binnen no time waren er mensen voor   het jongste puppie,een reutje..

Ze kwamen kijken en hoewel ik zelf nooit mn pup aan zulke mensen mee zou geven   ,hebben ze hem toch geadopteerd..

 

Want ja de stichting had ze goedgekeurd..  

Een week later kwam er iemand   kijken voor het oudste reutje,ze zag   hem was was verliefd,die week daarop wilde ze hem ophalen..

 

Bij haar had ik WEL   een goed gevoel.

Ze wist waar ze over sprak en had ervaring met honden..

We werden ook gebeld dat er interesse was voor het jongste   teefje..

 

Zij zouden   de week erop   OOK komen kijken..

 

En toen kreeg ik   dat gevoel van   niet los kunnen laten   en belsoot ik   het oudste teefje toch maar zelf te willen houden..

 

De bewuste zaterdag dat de   andere puppies opgehaald zouden worden vond ik   niet zwaar,er bleef toch nog een puppie dus stil zou het niet worden...........  

 

EERST werd de oudste reu opgehaald.

 

Zijn bazinnetje was     NOG enthousiaster als de week daarvoor en   hem   heb ik ook met een gerust hart meegegeven...

Voor   het teefje kwamen later mensen kijken..

Geen leuk gezin..

 

Vader was duidelijk erg dominant,en ik had ook het gevoel ,daar ze van stand waren,dat ze erg op ons neer keken..

 

De hond namen ze ook meer voor de kinderen dan voor hunzelf..

 

Als het mijn eigen nestje was geweest hadden deze mensen OOK geen pup gekregen...

 Maargoed,puppie sloeg ook haar vleugels uit en ging..

 

Toen bleef er nog een puppie over,ons puppie...

Geweldig lief beest,maar dor gezondheidsredenen   besloten we haar toch ook ter adoptie aan te   bieden.

 

En toen   kwam er meteen iemand   van de stichting   haar halen en vertelde enthousiast dat   ZIJ dr wel wilde   nemen..

 

Voor mijn gevoel was het   puppiehoofdstuk dus TOCH goed afgesloten...

Tot ik twee dagen later mail kreeg dat ze dr niet wilde houden en dan de   puppiekopers van   het eerste puppie die wegging interesse hadden..

Ondanks mijn adviezen vonden zij dat de pup bij die mensen goed tot hun recht zou komen...

 

Naar mij werd niet meer geluisterd,het voelde als een mes in mijn rug..

 

Al die tijd heb ik voor die puppies klaargestaan,ik ken die beestjes beter dan de stichting, en nu   dit?

OP het laatste moment is de pup TOCH naar een ander gezin gegaan..

 

Ze heeft     het er goed en       nu,an meer dan een week     heb ik   het mailadres zodat ik toch nog in contact met die mensen   kan komen..

 

Eind goed al goed   denk ik....  

Alle puppies zijn uitgevlogen en zitten door HEEL Nederland in  

And   it will be my last.......................

 

Mooi nummer,maar de titel slaat ook heel erg op   mijzelf

 

Zonder muziek   ben ik   niets.

Muziek is magie voor mij,muziek is emotie..

 

Een van de weinige manieren voor mij   om tot rust te komen in dit toch wel drukke heksengezinnetje

 

Ik luister   van alles,van gothic tot klassiek,waar mijn bui zin   in heeft gooi ik in de cd speler.

 

Sinds de beeb er is vaker met koptelefoon op en sinds de puppies   in een ren voor de stereo installatie staan eigenlijk alleen nog maar op mn pc..

 

Maar daar is mijn collectie lang niet zo uitgebreid..

IK heb echt zoveel cd's dat   alleen de beste beneden staan en de rest op de slaapkamer..

 

Jaren geleden   was muziek naast hobby   ook en soort van beginnend   beroep..

 

Ik had klassieke zangles,een agent en deed audities voor musicals ..

EEN keer was   deze heksenmama zo goed als aangenomen voor Hair,maar   toen bleek ze zwanger   van Tim..

 

Daarna   heeft ze nooit meer iets   qua zang ondernomen..

 

 

Toch   begint het zo langzamerhand weer te kriebelen...

 

Ik ga op zoek naar een koor in de buurt en   wil weer zangles gaan nemen..

 

Niet om weer audities te doen,maar wellicht WEL om eens in een   soort van   Nightwisch achtig bandje ,voor de fun, te gaan zingen ofzo,we'll see

 

Mijn zangleraar geloofde heilig   in mij en mijn stem,dus waarom     niet zelf genieten en   ook nog eens andere mensen     blij te maken   met   mijn   kwaliteiten..

Gaan in..

 

En wat voor jaar..

 

Een jaar   met veel downs maar ook een paar ups..

 

Veel nieuwe mensen leren kennen   en als hoogtepunt de geboorte van onze   liefdesbaby en tevens prinses en heksenkindje Noa Faye  

 

Hopelijk   is het volgende jaar met meer ups dan downs want wij hebben   onze porties wel gehad...  

 

Vanavond gaan we een ritueeltje doen om dit jaar   met al het negatieve wat er is voorgevallen   af te sluiten...

Tevens wil ik en andere fase   voor mijzelf afsluiten..

 

 

Twee jaar geleden alweer was ik   op dit tijdstip helemaal in de gloria..

Een paar uur daarvoor,tijdens   het oliebollenbakken van   heksenpapa had   ik een zwangerschapstest gedaan..

 

En   jawel,hij was positief..

 

Wat waren we blij,een   kindje van ons samen in de maak...

 

Ik     ging meteen naar   het winkelcentrum om een rompertje fopspeen en dat soort spul te kopen..

 

Hoe konden we weten dat ruim 2 maanden later ons wondertje zou stoppen met bestaan na een zwangerschap van bijna 3 maanden

 

Ik heb   het geboren zien worden , na   helse pijnen die ik niemand toewens,en   begraven, evenals het vruchtje   wat 2 maanden later geboren werd..

De plant waar ze bij lagen was zo goed als dood, en is toen gaan groeien en bloeien als een gek..

 

Dat gaf   mij troost...

Ik verzorgde   de plant goed en zelfs toen ik een loslaatrisueel/weer zwanger worden ristueel deed, betrok ik die plan er bij....

 

En   nu? De plant is wederom zo goed als dood..

 

Gevoelsmatig denk ik dat het een teken is dat ik alles verwerkt hebt en dat de plant zijn taak heeft volbracht...  

 

Ook dit teken geeft   mij aan dat ik nog steeds in een afsluitfase   zit..

 

Ik ga vol goede moed het nieuwe jaar in en ben val plan om ale hindernissen te overwinnen..

 

Op naar de dag dat de zon weer   boven huize Heksenmama gaat schijnen en kom ik uit deze behoorlijk lange,vervelende   maar vast ook erg nuttige   afsluitfase...

 

Ik wens julie vanaf deze plek een   voorspoedig 2007 toe..

 

Moge al jullie wensen uitkomen!!!  

"Ben ik zo bang   bang bang,ben ik zo bang,ow vreselijk bang"

 

Dat liedje   kwam zojuist in ene in   me op..

Van 'Kinderen voor kinderen' ik geloof het tweede album wat ik als kind zijnde grijs heb gedraaid..

 

Het liedje slaat inmiddels wel   op mij   geloof ik ,want   met mijn gebit gaat het de laatste jaren alleen maar bergafwaarts.  

Deels door   mijn ziektegeschiedenis,maar   grotendeels door mijn   een na laatste tandarts   in Rotterdam die mijn gebit gewoonweg heeft verziekt in plaats van verbeterd..

 

En daar pluk ik nu nog de vruchten van..

 

Probleem is alleen,inmiddels in deze regio is geen tandarts te vinden....

 

Vorig jaar toen ik hiernaartoe was verhuisd ,vond ik eindelijk na   4 maanden zoeken ofzo een tandarts..

 

Ik had daarvoor al behoorlijk veel pijn gehad en dat bevestigde die desbetreffende tandarts ook..

Minimaal 3 wortelkanaalbehandelingen     waren er nodig en   er werd al gestart...

Alleen   zijn ze nooit afgemaakt omdat ik zwanger werd en mijn tandarts de behandeling niet afmaakte   tijdens een zwangerschap ivm   rontgen etcetera..

 

Dus heksenmama liep heel dr zwangerschap met 3   niet afgemaakte wortelkanaalbehandelingkiezen rond..

 

Noodvuling viel er uit en delen van die kiezen braken af...

Na de bevalling   wilde ik wel naar een tandarts,maar er was tussendoor   tijdens de zwangerschap een financieel probleempje bij gekomen..

 

En   deze tandarts wilde na iedere behandeling meteen   geld zien..

 

En dat konden wij inmiddels niet meer   missen...

Dus   konden we geen patient blijven daar..

Maar...........er is een tekort aan   tandartsen in deze regio en er is geen enkele tandarts te vinden die patienten aanneemt,of ALS ze al aannemen zijn ze net als   de oude tandarts en willen meteen geld zien...

 

Ik zoek me suf naar een tandarts en loop zo af en toe met een dikke kaak,of veel pijn in een tand of kies door het huis...

 

VRESELIJKE pijnen,echt,en ik wil zo graag een tandarts vinden die je gewoon een nota stuurt..

 

Dan   kan ik   die namelijk eerst declareren en dan de nota betalen...

Tot die tijd loop ik met   pijn en kan ik   sommige dagen n   nauwelijks eten/slapen etc...

En ja,nu klinkt het liedje van jaren terug   weer door mn hoofd..

Want ik ben   ook bang,bang voor wat komen gaat..

Inmiddels is mn gebit niet echt super meer en er zal veel aan moeten gebeuren...

Ik ben door ervaringen   geen held bij de tandarts en durf aan de ene kant gewoon niet meer..

Maar ik ga wel,want   dit is ook geen leven meer...

 

 

Deze tandartssoap wordt dus nogmaals vervolgd..

 

Hopelijk   lezen jullie snel een goede afloop ..

 

Dus,tandarts gezocht die lieve heksenmama wilt helpen en gewoon, OF meteen declareert bij verzekering of   nota stuurt.

 

Kent u   hem/haar?

 

Geef even een gil,ik wil   hem/ haar ook leren kennen!!!!  

 

 

Onze spaanse opvanghond werd steeds onrustiger..

Woensdag 8/11   besloot mijn man dus ook om beneden te slapen omdat we het risico niet wilden lopen dat ze plots zou gaan bevallen.

Vroeg in de ochtend kwam hij toch nog even in bed liggen,de bevalling was nog niet begonnen..

 

Toen we om een uur of 7   beneden kwamen was het andere koek..

Hondje lag te trillen op de bank en had duidelijk weeen..

Zachtjes gezorgd dat de kindjes naar school konden en   bij de hond blijven..

Tussendoor een baby voeden en wachten maar..

 

Rond half 9 braken de vliezen en zagen we een   puppies komen....

Geweldigf was dat om te zien..

Puppie had nog vlies om zich heen dus dat heb ik even verwijderd terwijl manlief de hond vasthield..

Mama was namelijk erg beschermend en   een beetj agressief....

Ze was meteen een supermama en bleef maar mutsen met dr puppie..

Rond kwart over 9   kwam puppie   2 en weer moesten we helpen met de vliezen..

Al met al duurde de bevalling tot 12.15 en zijn we nu 4 puppies rijker..

2 reutjes en 2 teefjes en ze groeien als kool!!!!!  

Bij een afsluitfase hoort een nieuwe start,zo ook op forumgebied..

 

Ik zit op diverse forums,zowel spiritueel als niet en ik heb me voorgenomen om nog maar bij EEN heksenforum,EEn spiritueel,EEN babyforum en EEN mutsenforum te posten..

 

Daarnaast ben ik een eigen   forum begonnen waar ik me   helemaal voor ga inzetten..

Ik zie dit forum ook als soort van nieuwe start   OOK in forumland...

 

Vaak   loop ik me te ergeren aan topics,forummers etc en   met   een eigen forum heb je dat TOCH beter in de hand...  

Willen jullie een kijkje nemen?

Dat kan hier.

 

http://spiritueel.multiforum.nl/

 

Jullie mogen uiteraard ook lid worden...

En vaste loggers   die ik ken van forums,geen zorgen JULLIE forums zijn juist diegene waar ik blijf  

Al maanden kijk ik steeds op sites     waar kansarme hondjes uit Spanje op staan..

Die hondjes worden   door diverse stichtingen naar Nederland gehaald   zodat ze niet in een dodingsstation terecht komen...

OP een dag viel mijn oog op een megaleuk hondje....

Ik was verliefd en MOEST haar hebben...

We zijn in contact met de desbetreffende stichting gekomen en ja na   een onderzoek waren we geschikt...  

Het wachten was begonnen want ze zat nog in Spanje ..

 

Begin september zou ze naar Nederland komen,maar helaas werd dat een weekje later...

Ze zou op het laatste moment gesterriliseerd worden ..

 

Noem me maar een doos,maar ik vond het vreselijk dat mijn hondje daar dus zielig   lag te wezen zonder mij....  

 

En toen hoorden we niets meer van de stichting,ik had er geen goed gevoel over en besloot te bellen..

Wat bleek,de hond was toch in Nederland,maar bleek zwanger te zijn...

Ze mocht dus niet geplaatst worden....

Vreselijk vond ik dat...

Om een lang verhaal kort te maken...

Drie weken later zou ze naar de dierenarts gaan   voor controle en toen kon de dierenarts niets vinden wat op een zwangerschap leek..

Hond kon dus TOCH geadopteerd worden en drie keer raden waar ze sindsdien woont.........

 

Toch   kreeg ik dat zwanger zijn niet uit mn hoofd....

En nu? Nu is ze megadik,dikke melklieren en volgens mij   voelde ik vanavond leven..

Ik weet voor 95% zeker dat ze TOCH zwanger is....  

Dus eerdaags zijn er puppies in huize heksenmama..

Spannend he?De   hond loopt namelijk   echt op het laatst!!!!!!  

Wat een drukte vanmorgen in huize heksenmama..

Niet omdat de kids naar school moesten..

Cheyenne is   vrij en Max is ziek en ja Tim is nog steeds op kamp....  

Zoals iedere morgen       was ik bezig met   mijn ochtendritueeltje,kleding voor de kinderen klaarleggen en dat soort dingetjes..

Opeens   hoorde ik een van de chinchilla's   blaffen(dat doen ze) maar het kwam   niet uit de keuken waar hun kooi dus staat...

In de keuken aangekomen   bleek de chinchillakooi open te zijn..

Met als resultaat 3 chinchilla's los in huis,maar waar..

Het blaffen kwam   onder de bank vandaan en na veel gezoek   bleken er   2 van de 3 zusjes te zitten...

Ze vangen is een ander verhaal..

Die diertjes zijn namelijk best snel en kruipen ook in het rotste hoekje wat je maar kunt bedenken..

Uiteindelijk na   heeeeeeeeel veel gedoe kregen we ze te pakken,nadat de bank verschoven was en wij even door het huis achter ze aan hebben gerend...

Nu nog op zoek naar nummer 3..

Overal gekeken,onder kasten,achter koelkasten etcetera..

Nergens die chinchilla te   bekennen..........  

OKe ik   nog koffie gezet en ACHTER   het koffiezetapparaat gekeken,maar ook daar zat ze niet....

 

Wat frustrerend is dat zeg..

Na ongeveer anderhalf uur ofzo   kwam ze toch nog   boven water..

Ze zat ACHTER de fruitschaal   die NAAST het koffiezetapparaat staat.

En ja DAAR hadden we   nu NET ff niet gekeken........

 

Nu kan ik er wel om lachen   hoor,maar op het moment zelf baalde ik uiteraard enorm...........  

 

Maar ach,ik heb nu weer   genoeg stof om een leuk logje te schrijven